چند روز پیش برای انجام کاری رفته بودم مجتمع پایتخت تو آسانسور که بودم نوشته ای توجهم رو جلب کرد که نوشته بود: آسانسور دارای دوربین می باشد وقتی برگشتم دیدم یه دوربین کوچولو شبیه وب کم بالای در نصب کردند حالا اینکه واقعا کار می کرد یا نه نمی دونم . ناخودآگاه خنده ام گرفت یاد اون موقع هایی افتادم که هروقت با هم بیرون می رفتیم دنبال یه جای دنج میگشتیم تا دلی از عزا در بیاریم حد اقل در حد یه ماچ و بوسه مخصوصا تو آسانسور ساختمونهای خلوت.فکر می کنم مسولین حراست و نگهبانی مجتمع پایتخت هم صحنه های بدیعی رو از طریق این دوربین دیدند تا این که تصمیم گرفتند اون نوشته رو جهت اطلاع حضار درون آسانسور به کار ببرند.

این هم یکی از جنبه های اجتماعی اخلاق جنسی ه که تو کشور ما هم به این شکل نمود پیدا می کنه . به نظر شما آیا این رفتارها درسته؟ آیا یک هنجار به حساب میاد یا ناهنجاری؟ در هر صورت چه طور باهاش برخورد می کنید؟

در دنیای مادی ، نثارکردن به معنی غنی بودن است.آن که می دهد غنی است نه آن که بسیار دارد.نقطه اوج کنش جنسی مرد همان عمل نثار کردن است. مرد هستی خود ، یعنی عضو جنسی خود را به زن می دهد.در لحظه اوج لذت جنسی نیز نطفه خود را به وی می بخشد. اگر مرد توانا باشد چاره ای جز نثار کردن ندارد و اگر نتواند نثار کند ، ناتوان است.
چنین است در مورد زن ، گر چه تا حدی پیچیده تر است.زن نیز خود را در اختیار می گذارد. کانون زنانگی خود را به روی مرد می گشاید و در حین دریافت کردن، در واقع نثار می کند. اگر او توانایی نثار کردن نداشته باشد و فقط دریافت کند ، زنی سرد است.
در مورد زن عمل نثار کردن دیگر بار اتفاق می افتد ، ولی نه به لحاظ وظیفه او به عنوان معشوقه ، بلکه به منزله مادر - او از وجود خویش به طفلی که در شکم دارد زندگی می بخشد ، سپس به کودک خود شیر می دهد و گرمای بدنش را به او نثار می کند. نثار نکردن در اینجا دردآور خواهد بود.

این روزهاتعداد وبلاگها و سایتهایی که به هر بهانه ای درباره مسائل جنسی می نویسند خیلی زیاد شده و فکر می کنم که روز به روز هم زیاد تر می شه . اما اکثر اونها به نقل داستانها و خاطرات نویسندگان شون می پردازه که بیشتر جنبه تخلیه روانی داره و برخی نیز تشویق به آزادی جنسی. به نظر میاد که برخی نیز با پس زمینه های سیاسی اقدام به این کار می کنند مخصوصا اونهایی که در خارج از ایران به وجود اومده و شکل گرفته اند. من به ندرت دیدم سایتها و وبلاگهایی رو که به این مسئله از جنبه های دیگه هم بهش پرداخته بشه . مثل جنبه های علمی ، اجتماعی ، فرهنگی و ... ولی باز خیلی از اونهایی هم که به این جنبه ها می پرداختند بیشتر به نظر میاد که اهداف سیاسی رو دنبال می کنند ویا قصد دارند که نظرات خود را تحت عنوان آزاد اندیشی ، رعایت حقوق دیگران و عناوینی از این قبیل صحیح و موجه جلوه دهند. و به قول خود سعی دارن که موانع ذهنی را از پیش رو بردارند... مدام فرهنگ و رفتار مردم دیگر کشورها و مخصوصا کشورهای غربی با دیگر کشورها و مخصوصا ایران مقایسه کرده سعی دارند که فرهنگ ما را تماما دارای مشکل و فرهنگ غربی را بدون عیب و نقص نشان دهند . امشب اخبار، خبری رو پخش کرد که جالب بود و بد نیست اگر شما هم بدونید . در کشور ایتالیا که یکی از به اصطلاح باز ترین فرهنگ ها رو از نظر روابط جنسی در سطح دنیا داره 300 نفر به جرم سو استفاده از اینترنت ، راه انداختن سایتهای غیر اخلاقی و تشویق دیگران به اعمال غیر اخلاقی محاکمه می شوند.
خبر جالبی بود بیشتر از این نظر که اونهایی که طرفدار آزادیهای جنسی به هر شکل ممکن هستند و مدام کشورهای غربی رو مثال می زنند، احتمالا خوب می دونند که آزادی و حتی آزادی جنسی در خیلی از کشورهای غربی نیز محدودیتهایی رو در بر می گیره . اما به نظر میاد که آزادی مورد تبلیغ این افراد که مدام دربارش سخنرانی می کنند و مقاله می نویسند بیشتر شبیه یک هرج و مرج می مونه نه آزادی واقعی و حقوق مساوی و برابردر زمینه مسائل جنسی.و اما یک خبر دیگه که امروز در اینترنت خوندم ، به نقل از منابع غیر رسمی داخلی و چند روزنامه خارجی نقل شده که درپایتخت کشور صاحب الزمان (ایران)،یعنی شهر تهران و حومه با جمعیتی در حدود 12 میلیون نفر حدود 300,000 نفر اقدام به خود فروشی و تن فروشی می کنند(که البته به نظر میاد رقمی مبالغه آمیز باشد).این تعداد تقریبا روزی 1,000,000 میلیون تماس جنسی با صدها هزار نفر دیگه بر قرار می کنندو هر روز دامنه و تبعات این کار بیشتر و بیشتر می شه. واقعا خبر تکان دهنده ایه هر چند که دفعه اول نیست که اخباری از این دست میشنوم و بار آخر هم نخواهد بود. اما چیزی که مسلم است این مسئله است که اگر این روند ادامه پیدا کنه در سالهای آینده با یک فاجعه بزرگ اجتماعی روبرو خواهیم بودکه دامنه اون ابعاد بسیار گسترده ای حتی در زمینه های دیگه نیز خواهد داشت.من در این وبلاگ بیشتر سعی دارم که بیشتر از بعد علمی و روانشناسی و اجتماعی و فرهنگی به این مسئله بپردازم و سعی می کنم از نظرات اندیشمندان و متخصصان خارجی و داخلی در باره این موضوع استفاده کنم و از شما خوانندگان محترم نیز دعوت می کنم تا نظرات و پیشنهادهای خود را بیان کنیم تا شاید به نتایج مثبتی در این زمینه برسیم. منتظر نظرات شما هستم ...