امروزه خشونت نسبت به زنان با یک سازماندهی مرموز در رسانه های گروهی نمود پیدا کرده و رسانه ها با نشر این مسائل، فرهنگ رفتار خشونت آمیز را در جامعه شکل داده اند.
مدارک تحقیقاتی روشنی وجود دارد که نشان می دهد زنان به نحو نامناسبی مانند قربانیان ترسیم می شوند، بنابراین خشونت نسبت به زنان اغلب ماهیت جنسی دارد و مجازات مهاجم اغلب پنهان است.
بررسی CRTC از تحقیق بر روی خشونت رسانه ای نشان داده است روابطی ضعیف اما مثبت بین نمایش خشونت آمیز در تلویزیون و رفتار تجاوزگرانه وجود دارد و معمولا از میان گروههای مختلف اجتماع، زنان بیشترین قربانیان این رفتارهای خشونت آمیز هستند.
این که آیا قوانین در مورد نمایش چهره زنان در رسانه ها و خشونت نسبت به آنان بحث کرده است جای سوالی جدی دارد. با توجه به این که قوانین تنها برای بخش های تلویزیونی و رادیویی به کار می روند و بینندگان و شنوندگان رادیو و تلویزیون اغلب سرگرمی هایشان را از کشورهای دیگر نیز به دست می آورند، بحثها در مورد تنظیم این گونه برنامه های خشونت آمیز سخت تر می شود.
متن کامل مقاله حاضر به همراه منابع و ماخذ در آخرین شماره فصلنامه پژوهش و سنجش - مرکز تحقیقات،مطالعات و سنجش برنامه ای صدا و سیما - در دسترس است.

