سرانجام نتیجه تشدید قوانین شنود مکالمات تلفنی و کنترل اینترنت در آمریکا مشخص شد و با بکارگیری این تدابیر، بدترین شکل قابل تصور سوءاستفاده جنسی در آمریکا کشف شد، به گونهای که این باند حتی تصاویر سوءاستفاده جنسی از کودک هجده ماهه را نیز در پرونده خود دارد!
به گزارش سرویس بینالملل «بازتاب» به نقل از «CBS»، به تازگی بزرگترین شبکه اینترنتی سوءاستفاده جنسی از کودکان در آمریکا از هم فرو پاشیده و 27 نفر از این شبکه متهم شناخته شدهاند.به گفته مسئولان فدرال آمریکا، عوامل اینگونه سوءاستفادهها از طریق اتاقهای گفتوگوی اینترنتی، تصاویر زنده از اذیت و آزار جنسی کودکان را به همراه هزاران تصویر جنسی کودکان، از طریق اینترنت معامله میکردهاند.
آمریکا و مسئولان بینالمللی، 27 عضو این شبکه را که در اتاقهای چت kiddyvids و Kiddypics کار میکردهاند، دستگیر کردهاند. کوچکترین کودکی که تصاویر و فیلمهای ویدئویی ذکر شده از آن تهیه شده، هجده ماهه بوده است. «آلبرتو گونزالس» دادستان کل آمریکا اعلام کرده که این گزارش نتیجه تحقیقات ده ماهه آنان بوده است.
گونزالس در یک کنفرانس خبری در شیکاگو گفته است که این رفتارهای جنسی که در اتاقهای گفتوگوی اینترنتی صورت پذیرفته و تصاویر مربوط به آن، بدترین شکل قابل تصور استفاده جنسی از کودکان در دنیاست.
حدود سیزده نفر از مجرمان اینگونه اقدامات، اعم از تولیدکنندگان، توزیعکنندگان و دریافتکنندگان تصاویر از 9 ایالت بزرگ آمریکا یعنی آریزونا، فلوریدا، هاوایی، الینویز، میشیگان و نوادا، نیویورک، کارولینای شمالی و تنسی بودهاند. چهارده نفر دیگر هم در استرالیا، کانادا و انگلیس دستگیر شدهاند.
یک واحد از سازمان امنیت ملی آمریکا وظیفه پیگیری این قضیه را بر عهده داشته است.
«جولی مایرز»، مشاور رئیس سازمان امینت ملی آمریکا گفته که مأموران پیگیری به وی گفتهاند، این بدترین پروندهای است که تا به حال دیدهاند.گونزالس پرونده تصاویر جنسی اینترنتی کودکان را در صدر پروندههای دستگاه قضائی آمریکا قرار داده است.
وزارت دادگستری آمریکا طی گزارشی با مقایسه پنج سال نخست دولت بوش و کلینتون به این نتیجه رسیده که از سال 2001 تا 2005، 91 پرونده قضائی مربوط به افرادی بوده است که زنان و کودکان را وادار به کار در فاحشهگری کردهاند که این آمار، نسبت به پنج سال نخست دولت قبلی، افزایش دو برابری داشته است
اگر چه این خبر دیر از سوی بنده منتشر می شه اما نتایج این کنگره بسیار مهم و قابل توجه است
دبیر علمی کنگره خانواده و بهداشت خانواده گفت: نتیجه یک بررسی در دادگاههای خانواده نشان میدهد حدود ۵۰درصد از طلاقها ریشه در مسایل و مشکلات جنسی دارد.
دکتر "سید کاظم فروتن" در حاشیه برپایی این کنگره در گفت و گوی اختصاصی با خبرنگار گروه علمی ایرنا با اعلام این خبر افزود: نتیجه این بررسی نشان میدهد بسیاری از مشکلات خانوادها ناشی از مشکلات جنسی است که به صورت مشکلات ظاهری و سطحی دیگری تظاهر میکند. وی افزود: ممکن است همسر از مشکلات رفاهی و اقتصادی و دیگر مشکلات زندگی شکایت کند ولی در ریشه یابی آن مشخص میشود که در آن خانواده آرامش جنسی وجود ندارد.
دکتر فروتن با اشاره به اینکه اختلالات جنسی در جامعه ما از شیوع بالایی برخوردار است افزود: در کشور ما برای ناتوانی جنسی که ۹/۸درصد مردان جامعه از آن رنج میبرند هیج برنامه ریزی منسجمی به عمل نیامده است. وی افزود: علاوه بر این ۳۰تا ۵۰درصد افراد مبتلا به دیابت و ۶۰درصد افرادی که دچار سکته قلبی میشوند و ۵۵تا ۶۵ درصد مردانی که مبتلا به نارسایی مزمن تنفسی هستند دچار مشکل ناتوانی جنسی هستند. وی اضافه کرد: همچنین ۳۵تا ۴۰درصد زنان در زندگی زناشویی خود از اختلالات جنسی رنج میبرند.
دکتر فروتن تصریح کرد:یکی از مهمترین مشکلات کشور ما دراین زمینه نبود مراکز آموزشی است و همچنین وجود این معضل است که کجا، چه چیزی و به چه میزان بایستی در زمینه مشکلات جنسی آموزش داده شود. وی افزود: مشکل دیگری که در زمینه مشکلات جنسی در کشور ما وجود دارد این است که هیچ گاه بطور شفاف و صریح به این مشکلات پرداخته نشده است و همیشه دراین مورد صورت مساله را پاک کردهایم.
دکتر فروتن اظهار داشت: با توجه به ترویج راههای فساد که تا حد زیادی از طریق فناوریهای جدید فیلم، ماهواره و سی دیهای مختلفی که به صورت ارزان و حتی رایگان در جامعه نفوذ کرده است باید با برنامهریزی در سطح کلان کشور و تدوین راهکارهای نظری و عملی و انجام طرحهای تحقیقاتی بنیادی مانع از تاثیر آنها در فروپاشی خانواده شد. وی گفت: یکی از رسالتهای مهم دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی به عنوان علمیترین کانونهای سرنوشت ساز، توجه به بعد معنوی انسان و طرح راهکارهایی است که مانع از فروپاشی نهاد خانواده شود.
وی یادآور شد: پدیدههای ویرانگر سکس، ایدز، لجام گسیختگی، طلاق و انهدام خانواده، پیدایش قابل توجه فرزندان طلاق و آثار منفی آن در سلامت جسم و روان فرزندان ، و ناتوانی جنسی چارهای جز این نیست که با هم اندیشیهای کارساز و پژوهشهای علمی برای حل این معضل برنامهریزی شود.
دومین کنگره سراسری خانواده و مشکلات جنسی با همت دانشگاه شاهد و با حضور پزشکان،متخصصان ،پژوهشگران و دانشجویان امروز چهارشنبه دوم آذر ماه در سالن همایشهای رازی تهران آغاز به کار کرد و تا سوم آذرماه ادامه دارد.
منبع:خبرگزاری جمهوری اسلامی ۸۴/۰۹/۰۲
گزارشی از میزان جرایم جنسی در ایران
خبرنگار «بازتاب» گزارش داد: ایران از لحاظ وقوع جرایم جنسی، از میزان بسیار کمتری نسبت به دیگر کشورهای مشابه و غربی برخوردار است.
بنا بر این گزارش، در سال 1383، مجموعا حدود بیست هزار مورد جرایم جنسی، منجر به آزمایشهای پزشکی شده که این رقم، کمتر از سه مورد در دههزار نفر است.
در این میان، حدود سه هزار آزمایش پزشکی در رابطه با انجام تجاوز (لواط) صورت گرفته که میانگین آن برای مردان ایرانی، کمتر از یک در دههزار نفر است.در نظر تقسیم استانی نیز استان اصفهان با 5/2 نفر در هر ده هزار نفر، بیشترین مورد و استان لرستان نیز با دو نفر در هر صد هزار نفر، کمترین آزمایش مربوط به لواط را داراست. همچنین استان یزد با چهارده نفر در هر صد هزار نفر و استان قزوین، با حدود هفت مورد در هر صد هزار نفر به ترتیب در رتبههای دوم و چهاردهم استانی قرار دارند.
از نظر آمار مربوط به تجاوز به عنف یا شکایت خانواده دختران، در رابطه با ازاله بکارت نیز از میان حدود هفدههزار آزمایش انجام شده، که سرانه پنج در دههزار نفر را برای زنان ایرانی ایجاد میکند، استان تهران با حدود ده مورد در هر هزار زن تهرانی، رتبه نخست و استان قزوین نیز با حدود 9 مورد، رتبه دوم و استانهای سمنان و گیلان نیز با حدود هشت مورد در دههزار زن رتبههای سوم و چهارم را در آزمایشهای مربوط به ازاله بکارت، دارا هستند. گفتنی است، استانهای سیستانوبلوچستان، ایلام و زنجان از این لحاظ، رتبههای آخر را دارند.
وضعیت شکننده زنان در جامعه و آسیبزایی کم آنها
در حالی که زنان کمتر امنیت دیگران و جامعه را تهدید میکنند، اما در مقایسه با مردان وضعیت شکنندهتری داشته و بیش از آنها در معرض تهدید و آسیب قرار میگیرند؛ به گونهای که عمدهترین جرائم علیه زنان بهرهبرداری از جاذبههای جنسی و طبیعی آنها و به فحشا کشاندن آنهاست.
به گزارش خبرنگار «زنان» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، از این رو در ایران پس از پیروزی انقلاب براساس اصل چهارم قانون اساسی مبنی بر ضرورت انطباق قوانین و مقررات با موازین اسلامی در قوانین جزایی براساس فقه اسلامی، مجازاتهای سختی برای مرتکبان جرایم جنسی وضع شد، بنابراین میتوان گفت که از نظر تهدیدها و آزارهای جنسی پس از پیروزی انقلاب زنان از امنیت بسیاری برخوردار شدند.
به گزارش ایسنا، از دست دادن سرپرست، انحراف سرپرست خانواده، فقر و بیماری و ... زنان را در معرض تهدیدهای جدی قرار داده و زمینه را برای آسیبهای بعدی مهیا میکند، پس از پیروزی انقلاب به این موضوع نیز توجه خاصی شد و اقداماتی برای حمایت از این زنان صورت گرفت؛ به نحوی که در سال 71 طرح «قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست» به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. به همین ترتیب در سال 71 با عنایت به این نکته که فقر و مشکلات اقتصادی مهمترین عامل بروز برخی انحرافات و آسیبها برای زنان محسوب میشود، لایحهای به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده که حداقل معاش را برای افراد بیسرپرست تضمین میکرد.
ناتوانی جنسی برای زنان سیگاری
21درصد از زنان سیگاری نابارور هستند. دبیر دومین کنگره خانواده و مشکلات جنسی گفت: کشیدن سیگار در افرادی که دچار نارسایی قلبی هستند، باعث افزایش ناتوانی جنسی از 14 به 41 درصد شده و در افرادی که داروهای فشار خون مصرف می کنند، این ناتوانی در اثر سیگار کشیدن از 5/7 درصد به 53 درصد افزایش می یابد.
افزایش 3 برابری خطر ایدز با شستشوی کانال زایمان
بر خلاف تصور بعضی ها که فکر می کنند، شستشوی کانال زایمانی خصوصا پس از مقاربت باعث کاهش خطر ایدز و سایر بیماری های مقاربتی می شود. نتایج تحقیقات دانشمندان دانشگاه «واشنگتن» حاکی است، شستشوی «واژینال» خطر ابتلا به عفونت ایدز را سه برابر و استفاده از مواد ضدعفونی کننده، احتمال ابتلا به این بیماری را 4 برابر می کند! دانشمندان با ده سال تحقیق روی هزار زن، دریافتند شستن کانال زایمان با فشار زیاد آب، می تواند منجر به التهاب شده و احتمال ایجاد عفونت را بیشتر کند.نتایج این تحقیقات نشان می دهد، مجرای واژینال بسیار حساس است و به راحتی تخریب می شود و با شستشوی «واژن» بسیاری از آنتی بادی های ضد عفونی کننده طبیعی بدن هم از بین می روند.
جدیدترین تحقیقات انجام شده نشان میدهد هرزهنگاری کودکان در دنیای اینترنت همچنان یکی از بزرگترین نگرانیهای مشترک کشورهای جهان است.
تازهترین مطالعات انجام شده حاکی از آن است که هرزه نگاری کودکان در اینترنت بسیار قابل دسترس شده است و بسیاری از کاربران اینترنتی نسبت به این مسئله ابراز نگرانی کردهاند.
انجمن ارایه دهنده سرویسهای اینترنتی در ایرلند به تازگی اعلام کرده است، ٦/٨٧ درصد از کل گزارش هایی که به این انجمن شده در رابطه با شکایت از افزایش میزان هرزهنگاری کودکان بوده است. بر اساس اعلام این انجمن، در سال ٢٠٠٣ ماهانه ١٥٤ مورد هرزهنگاری کودکان گزارش شد که اکنون این میزان به ١٩٥ مورد در ماه افزایش یافته است.
در مورد دیگر نقاط جهان نیز این مطالعه نشان میدهد تنها در ماه جاری میلادی ١٧ نفر به اتهام هرزهنگاری در اینترنت در سراسر جهان دستگیر شدند.
این پدیده ناخوشایند در بزرگترین بازار اینترنت آسیا نیز به میزان چشمگیری در حال افزایش است. طبق اعلام موسسه ملی اینترنت چین، ٢/٦٨ درصد از مجموع شکایتهایی که در سال گذشته میلادی به این سازمان شد، مربوط به هرزهنگاری کودکان بوده است.
مدتى است که رسانههاى آلمان به موضوع فحشا و تجارت زنان اهل اروپاى شرقى مىپردازند. اما در این باره که فحشا و تجارت زنان افریقایى نیز در کشورهاى اروپایى رواج یافته است، کمتر گزارشى مىبینیم. در فرانسه یک کتاب و یک فیلم مستند سکوت در باره این موضوع را که تبدیل به تابو شده است، شکستهاند. نام کتاب و فیلم ”حلقههاى روسپیان افریقایى“ است.
هدف از تهیه و انتشار این کتاب و فیلم روشنگرى است، تا به قربانیان بالقوه در افریقا هشدار داده شود. نویسندگان کتاب در اروپا مىخواهند حس مسؤولیت سازمانها و دولتهاى افریقایى را برانگیزند تا دست به کارى علیه تجارت انسان بزنند. آنها مىخواهند شهروندان اروپایى را نسبت به این مسأله حساس کنند، تا وقتى روسپیان افریقایى را در خیابانها یا در فیلمهاى پورنو مىبینند، حس همدردى بیشترى با آنان داشته باشند.
در آغاز فیلم مستند ”حلقههاى روسپیان افریقایى“ دخترى سخن مىگوید که آدل Adèle نام دارد. آدل مىگوید ”همینکه مىرفت، به زخمهایم مىرسیدم، قرص ضد درد مىخوردم و دراز مىکشیدم تا آرام بگیرم. بمجرد اینکه برمىگشت، دوباره همه چیز از نو شروع مىشد. مدام خشنتر مىشد، دست و پاهاى مرا در حالتى مىبست که برایم خیلى دردناک بود. تقریبا بیهوش مىشدم. دیگر صحبتى از ازدواج با من نمىکرد. ویزایم تمام شده بود و داشتم غیرقانونى زندگى مىکردم. شروع کرد من را به تهدید و زیر فشار گذاشتن. شاهزاده جذاب حالا تبدیل شده بود به قورباغه. نمىخواستم خانوادهام را ناامید کنم. براى همین همه چیز را تحمل مىکردم.“
آدل ۲۱ سال داشت و اهل ساحل عاج بود. در ماه فوریه سال ۲۰۰۵ میلادى او را که در حال رفتن به سر قرار خود با گروه تهیه فیلم مستند بود، با ضربههاى چاقو در محله شاتو روژ Chateau Rouge پاریس کشتند. احتمالا چون در باره آنچه بر او رفته بود سخن گفته بود. بدین خاطر تهیهکنندگان فیلم ”حلقههاى روسپیان افریقایى“ اثر خود را به آدل تقدیم کردهاند. این دختر جوان از راه اینترنت با واسطه خود آشنا شده بود. در بسیارى از موارد نیز خانوادههاى پرجمعیت این زنان افریقایى هستند که آنها را به کار در عرصه فحشا وامىدارند.
در این باره روزنامهنگار فرانسوى اولیویه انوژ Olivier Enogo که تهیه کننده فیلم مستند در باره روسپیان افریقایى است، مىگوید: ”یک خاله که در اینجا، در فرانسه، زندگى مىکند، به افریقا برمىگردد و به خواهرهایش مىگوید خانه من بزرگ است، تابعیت فرانسه را دارم، بچههایت را با خود مىبرم و آنها را به مدرسه مىفرستم. بعضى وقتها واقعا هم بچهها به مدرسه مىروند، اما بجاى آن شبها باید خرجشان را دربیاورند.“
کودکان و دختران جوان را به طور کاملا پنهانى مىفروشند تا براى نمونه صورتحساب برق خود را بپردازند یا، اگر پول زیادى عایدشان شده باشد، در افریقا براى خود ویلا بسازند. آرایشگاهها و رستورانهاى افریقایى شبها تبدیل به مکانى براى برقرارى رابطه مىشوند. مشتریهاى چینىاى هستند که معتقدند برقرارى رابطه جنسى با دختران باکره موجب مىشود که جوان بمانند و براى همین حاضرند که تا ۵۰۰۰ یورو براى داشتن چنین رابطهاى بپردازند. چیزى که دختران و خانوادههاى آنها در افریقا نمىدانند این است که میانجیها در اروپا از این دختران تنها براى یک بار استفاده نمىکنند، بلکه براى بارها و همه نوع اعمال منحرف و خشونتبار جنسى، که گاه از آنها فیلمبردارى و عکسبردارى هم مىشود.
آملى جیمز کو بلا Amely-James Koh Bela رییس سازمانى است که بتازگى براى کمک به روسپیان افریقایى در فرانسه بنیان نهاده شده است. کو بلا که خود افریقایى است، در کتابش به نام ”روسپیگرى افریقایى در غرب“ تجربهها و سرنوشت زنان روسپى افریقایىاى را شرح مىدهد که طى ۱۴ سال تحقیقات خود چه در خیابانها، چه در هتلهاى لوکس، با آنها آشنا شده است.
آملى جیمز کو بلا مىگوید: ”هنوز هم این تصویر در مورد زنان سیاهپوست وجود دارد که حاضر به هر کارى هستند. این تصویر را فیلمهاى پورنو بوجود مىآورند. مشترى پول دارد و از روسپى انتظار دارد که روسپى همان کارهایى را که در فیلم دیده انجام دهد، حتى اگر لازم باشد او را به سقف آویزان کند. رقابت بسیار بالاست و افریقاییها مجبور مىشوند کارهایى را بکنند که دیگران نمىکنند.“
تصویر ریشهدوانده برده افریقایى که مالک او هستى و هر کارى مىتوانى با او بکنى هنوز رایج است و آگاهى در این باره در میان خانوادههاى افریقایى بسیار کم.
آملى جیمز کو بلا آنچه را که یکى از زنان روسپى افریقایى برایش تعریف کرده بود نقل مىکند: ”خوشحال مىشدم وقتى نامههاى مادرم را مىخواندم. این نامهها پر از شادى بودند. مادرم مىنوشت که هر روز به کلیسا مىرود تا شکرگزارى کند. از خدا تشکر کند که چنین سرنوشت عالىاى را نصیب دخترش کرده است.“
کسى نمىداند که چند زن افریقایى در کشورهاى اروپایى به عنوان روسپى خود را مىفروشند. روسپیان افریقایى با هواپیما و ویزایى معتبر وارد اروپا مىشوند. به نظر آملى جیمز کوبلا، رییس سازمان کمک به روسپیان افریقایى، چنین چیزى ممکن نیست، مگر اینکه واسطهها و سوداگران انسان همدستانى در کنسولگریها و سفارتخانهها داشته باشند. چون به دانشجویان معمولى که براى تحصیل از افریقا به اروپا مىآیند یا به کسانى که مىخواهند از خویشاوندان خود در اروپا دیدن کنند، ویزا نمىدهند.
در سال ۲۰۰۲ میلادى پلیس فرانسه ۶ حلقه روسپیان افریقایى را دستگیر کرد. یک سال بعد تعداد این حلقهها دو برابر شده بود. دختران افریقایى که به عنوان روسپى در اروپا کار مىکنند، جرأت کنار گذاشتن این کار را ندارند. اکثریت این دختران خرافاتى هستند و فکر مىکنند که جادو شدهاند.
اولیویه انوژ، روزنامهنگار فرانسوى، مىگوید: ”این دخترها اعتقاد دارند که در افریقا جادویشان کردهاند. چون در افریقا ناخنها و موهاى آنها را قیچى مىکنند. و این دخترها به کارشان در اینجا ادامه مىدهند، چون مىترسند که اگر ادامه ندهند، جادوگر از آنها انتقام بگیرد. در افریقا مردم خیلى به خرافات و جادو و جنبل اعتقاد دارند. ما براى ساختن فیلم مستندمان با حدود ۱۲۰ دختر روسپى مصاحبه داشتیم و مىشد حدود ۱۰۰ نفر از آنها را به آسانى از ادامه کارشان منصرف کرد. اما دخترها راضى نشدند که دست از کارشان بردارند. مىگویند، من دلم مىخواهد از این کار بیرون بیایم، اما ناخنها و موهاى من پیش جادوگر است و اگر من به کارم ادامه ندهم، مىمیرم. یکى از جادوگرها به من هم گفت که این فیلم مستند هیچ وقت تمام نمىشود و پیش از تمام شدنش من مىمیرم.“
براى آملى جیمز کو بلا هم نامههاى تهدیدآمیز بسیارى فرستادهاند، چون او باعث شده است که موضوعى ممنوع در پهنه همگانى به بحث گذاشته شود. کو بلا مىگوید: ”اگر یک زن اروپایى، یک سفیدپوست، در این باره حرف بزند، برایشان زیاد مهم نیست. اما اگر یک زن افریقایى این کار را بکند، انگار که توى غذایشان تف کرده باشى. چون یک بچه کوچک که به فحشا کشانده مىشود، با پولى که از طریق تنفروشىاش بدست مىآورد، به یک خانواده ۴۰ نفره کمک مىکند. من چون افریقایى هستم باید این را بفهمم، در حالیکه سفیدپوستها اشکالى ندارد اگر تفاهمى براى این ظلم نداشته باشند. واسطهها تهدید کردهاند که به من تجاوز مىکنند، چون کشتن من به نظرشان مجازات خیلى سبکترى است. اگر چیزهایى که من در کتابم نوشتهام راست نبودند، این طورى مرا تهدید نمىکردند.“
منبع: دویچه وله
بررسی های محققان نشان می دهد با آنکه هورمون های جنسی عمدتا به عنوانعوامل موثر در خشونت بیشتر در مردان نسبت به زنان معرفی می شوند وجودژن های خاص نیز تاثیر دارند.
به نوشته پایگاه اینترنتی دانشگاه ویرجینیا در مطالعات پیشین دانشمندانمشخص شده بود که هورمون های جنسی مردانه که تستوسترون مهم ترین آنهاستدر بروز رفتارهای خشونت آمیز بیشتر در مردان نسبت به زنان نقش مهمیدارد.
تحقیقات جدید نشان می دهد این تفاوت ریشههای ژنتیکی دارد و با آنکههورمونها در بروز تفاوت های جنسی در سطح مغز و رفتاردخالت می کنندژنهای موجود در کروموزوم های جنسی مردان با هورمون های مردانه و بهویژه تستوسترون تعامل میکنند.
تعامل موجود بین این دو عامل موجب میشود در میان موجودات مذکر نیز شدترفتارهای خشونت امیز یکسان نباشد .
منبع:iribnews.ir
زیک روبین، روانـشناس دانشگاه هاروارد، پژوهش جالبی انجام داد .
وی به طـور علمی مدت زمانی را که دو عاشق به یکدیگر چشم میدوزند ضبط و اندازه گیری کـرد و دریافت دو فردی که عمیقا عاشق یکدیگر ند 75% از زمانی را که گفتگو می کنند به همدیگر نگاه می کنند و هـنـگـامی که فرد ناخوانده ای به میان صحبتشان وارد می شود آهسته از یکدیگر روی برمی گـردانـنـد. در گـفـتـگوهـای معمـــــولی، افراد 30 تا 60 درصد از وقتشان را به نگاه کردن به یـکدیـگر اخـتـصـاص می دهند.
اهمیت مقیاس روبین در این است که باحتمال می توان میزان عاشـقی و دلبـاختگی دو فرد را بـا انـدازه گیـری مـدت زمـانـی تخمین زد کـه آن دو عاشقانه به یکــدیگر زل می زنند.
برخـی روانـکاوان از این روش در مشاوره سود می برند، برای آنکه دریابند تا چه اندازه زوجین به یکدیگر علاقه و عشق دارند. هرگاه در حین گفتگو با شخصـــی که دوسـتـش می دارید، 75 % از زمان را به وی نگاه کنید، با این کار مغز آن فرد را تحت تأثیر قرار می دهید و مـغز آن شخص آخرین باری را که فردی تا این اندازه به او نـگـاه به یاد می آورد و تـحلـیـلش از این نگاه طولانی وجود عشق و علاقه خواهد بود.
منبع: جام جم آنلاین
خانم مژگان کاهن، روانشناس ساکن بلژیک، در رسالهی تحقیقی خود در دانشگاه بروکسل به مسئلهی تلقی انسانها از مسایل جنسی و رابطه جنسى قبل از ازدواج، در ایران در کشور بلژیک و همینطور ایرانیان مهاجر مقیم این کشور پرداخته و با کار مقایسهای سعی در نشان دادن تاثیر فرهنگ در نوع تلقی انسانها از این رابطه نموده است. برای نمونه وى از دیدگاه مردان و زنان ایران در اینباره مىگوید:
«وقتی قضیه بکارت را مطرح میکنی، اکثریت قریب به اتفاق ایرانیها به حفظ بکارت دختر اشاره میکنند. تقریبا ۸۳ ـ ۸۲ درصدشان. اما، وقتی میپرسی نظرتان در مورد روابط جنسی قبل از ازدواج چیه، متوجه میشویم که عامل جنسیت در پاسخی که به این سوال میدهند خیلی تعیین کننده است و تفاوتهایی بین پاسخهای زنها با مردها مشاهده میکنیم که از لحاظ آماری معنیدار است. به این شکل که اکثریت زنهای ایرانی چیزی که مطرح میکنند اینست که با روابط جنسی قبل از ازدواج مخالفاند. در حالیکه مردهای ایرانی با اکثریت قریب به اتفاق، طرفدار حفظ بکارتاند، ولی با روابط جنسی قبل از ازدواج چندان مخالفتی ندارند.»
در جامعه ما قبل از ازدواج گفتگو درباره رابطه جنسى تابو محسوب مىشود و سوالات و مسائلى در اینباره که بویژه دختران و پسران جوان را بخود مشغول مىکنند، در بسیارى از مواقع بىجواب مىمانند و یا در گفتگو با همشاگردىها و همسالان اغلب به شکل ناصحیح و ناشیانه، پاسخ داده مىشوند. در سالهای اخیر تلاش شده که قبل از ازدواج برای زوجهای جوان علاقمند، در کلاسهای آموزشی درباره رابطه جنسى و راههاى جلوگیرى از حاملگى توضیحاتى داده شود. اما، آیا این کلاسهای یک تا چندساعته و بسیار کوتاه میتوانند کمک کافى براى آنان باشند و چه کسى جوابگوى سوالات باقیمانده خواهد بود؟ چرا آموزش عمومی جوانان و بویژه زنان جوان در اینباره در مدارس و مراکز علمی انجام نمیگیرد؟
یکی از شرکت کنندگان در کلاسهای آموزشى مسائل جنسی قبل از ازدواج میگوید: «خیلی خوب بوده. مثلا، بخاطر احساس شرم و حیایی که وجود دارد، ما فکر میکنیم خیلی چیزها گناه هست یا مثلا زشت است، حیا است. ولی اینجا به ما گفتند که اینطوری نیست. میتوانیم بهتر و راحتتر برخورد کنیم.»
زن جوان دیگرى که در این کلاسها شرکت کرده معتقد است: «دوست داشتم کاملتر و قشنگتر توضیح میدادند. خیلی خوب بود، ولی مثلا بیشتر وارد جزییات روابط زناشویی و ازدواج و اینها مىشدند. بازهم فکر میکنم یکسری شرم و حیا هنوز بود. خوب، آدم یک کم احساس حقارت میکند که یک دختر جوان ۲۰ ساله چرا نباید دربارهی اینجور مسایل چیزی بداند یا چرا در این باره اصلا مطالعه نکرده. از این نظر برایم یکجوری جای تعجب داشت که چرا تا بحال به این فکر نیفتادهام که در اینجور مسایل مطالعاتی داشته باشم. همان اندام تناسلی، خوب، این چیزی ست که مربوط به خود خانمهاست، ولی من چیز زیادی از آن نمیدانستم. در صورتی که خیلی مهم هست. مثلا آن قسمتی که بیان کرد که به کامل شدن غرایز جنسی طرفین توجه بشود. خب، این مسلما خیلی کمک میکند. مثلا گفتهاند به آقایان زودتر این حالت دست میدهد! خوب، وقتی که آقایان ندانند که خانمها هم یک چنین حالتی دارند، مطمئنا خانم سرخورده میشود، اگر آن حالت اش تکمیل نشود یا ممکن است اصلا برایش مشکلی ایجاد کند.»
آقای امینی از مربیان کلاس آموزشی مسایل جنسی دربارهی محتوای آموزشی و بویژه اولین رابطهی جنسی بین زن و مرد جوان میگوید: «ما در همان ابتدا توضیح میدهیم که شما اولین سکس تان باید در شرایطی کاملا عاطفی، محبت آمیز باشد و از لحاظ روحی آمادگی دو طرف وجود داشته باشد. بنابراین، این را تعمیم میدهیم به کل کلاس و در تمام مراحل، حتا در رابطه با استفاده از وسایل تنظیم خانواده، توصیه میکنیم که حتما وسیلهای انتخاب بشود که همسرشان هم موافق باشد».
منبع: دویچه وله

